Ty jesteś taka ładna i twoje dziewczęce

Serce, jak bukiet, w słońcu kolorami płonie.

Podniosę cię do góry i wezmę na ręce,

A ty nad moją głową klaskać będziesz w dłonie.



Wyszukam ci przepiórcze gniazdo w polnej trawie,

Podkowę na gościńcu, miód w pszczelnej zamieci,

I będziemy dziś tacy, jak śmiech przy zabawie,

Dwoje w słonecznym szczęściu opalonych dzieci.




I znów jest tak ni w pięć, ni w dziewięć, 

Wszystko się plecie trzy po trzy. 

Świat jest, jak ja, dziś pomieszany 

Z niebem i obaj pijaniśmy. 



Od rana włóczę się po mieście, 

Ciepły wiatr wodzi mię za nos, 

Każdym oddechem błogosławię 

Mój niedorzeczny, głupi los. 



Dziewczęta mają osiemnaście 

Dzisiaj na mokrych wargach lat, 

Cieszę się nimi i młodnieję 

I wszystkim jestem brat i swat. 



Zda się, nie żyję - jestem żyty... 

I myślę chyba wciąż na wspak 

Niemądrej głowie, którą kiwam, 

Kiwam - i wszędzie mówię: tak. 



Bez żadnych ale, moi złoci, 

Jakim sposobem, po co, kto? 

Znamy się wszyscy osobiście 

I słońce świeci! Nie ma co! 



I tak najlepiej, najszczęśliwiej... 

Wielkie nic da największą treść: 

Kupimy sobie funt winogron 

I śmiejąc się będziemy jeść.