Ty jesteś taka ładna i twoje dziewczęce

Serce, jak bukiet, w słońcu kolorami płonie.

Podniosę cię do góry i wezmę na ręce,

A ty nad moją głową klaskać będziesz w dłonie.



Wyszukam ci przepiórcze gniazdo w polnej trawie,

Podkowę na gościńcu, miód w pszczelnej zamieci,

I będziemy dziś tacy, jak śmiech przy zabawie,

Dwoje w słonecznym szczęściu opalonych dzieci.




Za czym ja krążę?

Za księżycem.

Czym on mnie wabi?

Drohobyczem.



Zachodzi chmurą,

Znów się zjawia.

Skąd taka łuna?

Z Borysławia.



Którędy nosi

Mnie wieczorem?

Spójrz ponad Stryjem

I Samborem.



Po co ta całą

Wasza zmowa.

Co z niej mi przyjdzie?

List ze Lwowa.



A ten, co dmie tu

Wiew skrzydlaty?

To młodość, miłość

I Karpaty.



Widzę, poznaję

Tamte strony

Kto mnie tam woła?

Ktoś zgubiony.



Po co mnie wzywa

Tak niewcześnie?

Byś wrócił tam, gdzie

Błądzisz we śnie



A poza snem tym

Co się chowa

Ach, ziemia, ziemia

Księżycowa.