O, jakże do tego przywyknę,

O, jakże z tym się oswoję,

Jak cię ogarnę przeniknę,

Umiłowanie moje.



Jakie ci zerwę liście,

Jakim osypię pąkowiem,

Co ci, jedyna, na przyjście

Twoje najdroższe opowiem.



Jak ci się oddam cały,

Co z siebie całego powierzę,

W mym szczęściu, w mym lęku nieśmiały,

Dawno do ciebie należę.



I tylko przywyknąć nie umiem

I tylko jeszcze się boję,

Jak cię ogarnę, zrozumiem,

Umiłowanie moje.


Każdy dzień cię zabiera, każdy mi cię kradnie

I jest mi coraz puściej, coraz bardziej źle,

W skrytości serca ważę i przeliczam na dnie

To wszystko, co jest za mną, co przeciwko mnie.



I przyznaję się w głębi do wszelkich słabości,

Do wszystkich klęsk, nieudań i bolesnych strat - 

Tylko wyrzec nie mogę się owej miłości,

Która mi ciebie daje i zasłania świat.