Usta twoje się snują, usta twe się wodzą,

Jak dwa ptaki różowe, po mnie lekko chodzą,

Jak dwa światła natchnione, oczu dotykają,

Usta twe mnie zabrały, usta twe mnie mają.



Jak wyznania wstydliwe, jak szepty szalone,

Powtarzam w ustach twoje usta niezliczone,

Od uśmiechu w kącikach do smaku języka -

Usta twoje całują i świat cały znika.


I znów jest tak ni w pięć, ni w dziewięć, 

Wszystko się plecie trzy po trzy. 

Świat jest, jak ja, dziś pomieszany 

Z niebem i obaj pijaniśmy. 



Od rana włóczę się po mieście, 

Ciepły wiatr wodzi mię za nos, 

Każdym oddechem błogosławię 

Mój niedorzeczny, głupi los. 



Dziewczęta mają osiemnaście 

Dzisiaj na mokrych wargach lat, 

Cieszę się nimi i młodnieję 

I wszystkim jestem brat i swat. 



Zda się, nie żyję - jestem żyty... 

I myślę chyba wciąż na wspak 

Niemądrej głowie, którą kiwam, 

Kiwam - i wszędzie mówię: tak. 



Bez żadnych ale, moi złoci, 

Jakim sposobem, po co, kto? 

Znamy się wszyscy osobiście 

I słońce świeci! Nie ma co! 



I tak najlepiej, najszczęśliwiej... 

Wielkie nic da największą treść: 

Kupimy sobie funt winogron 

I śmiejąc się będziemy jeść.