Wszystko wam oddam tylko nie te trawy 

Łąk pokoszonych i cień pod modrzewiem. 

Szuwarem pachną zamulone stawy 

I coś gadają. Co takiego? Nie wiem. 

Cały dzień chodzę, przysiadam w tym cieniu 

I to, co widzę, powtarzam bez związku: 

Piasek, zielone kamyki w strumieniu, 

Łąki i stawy - i znów od początku. 



Dopiero nocą, gdy idziemy skrajem 

Rzęs ponadwodnych w blady księżyc z wosku 

Zgaduję nagle, że idę mym krajem 

I trawy pachną i więdną po polsku.


Każdy dzień cię zabiera, każdy mi cię kradnie

I jest mi coraz puściej, coraz bardziej źle,

W skrytości serca ważę i przeliczam na dnie

To wszystko, co jest za mną, co przeciwko mnie.



I przyznaję się w głębi do wszelkich słabości,

Do wszystkich klęsk, nieudań i bolesnych strat - 

Tylko wyrzec nie mogę się owej miłości,

Która mi ciebie daje i zasłania świat.