Wszystko wam oddam tylko nie te trawy 

Łąk pokoszonych i cień pod modrzewiem. 

Szuwarem pachną zamulone stawy 

I coś gadają. Co takiego? Nie wiem. 

Cały dzień chodzę, przysiadam w tym cieniu 

I to, co widzę, powtarzam bez związku: 

Piasek, zielone kamyki w strumieniu, 

Łąki i stawy - i znów od początku. 



Dopiero nocą, gdy idziemy skrajem 

Rzęs ponadwodnych w blady księżyc z wosku 

Zgaduję nagle, że idę mym krajem 

I trawy pachną i więdną po polsku.


Zaczerwieniło się, pojesienniało

I zadziwiło się i odleciało

I tylko jedna popielata

Jaskółka szuka jeszcze lata

I tylko jedna ciemna róża

Wiednie o cały świat za duża

I tylko jeden słoneczniczy

Zegar pamiątki jeszcze liczy

I tylko oczy, gęste oczy,

Wzrok za szybami, w zapatrzeniu,

Wiatr powłoczyny drzewne troczy,

Na plocie gra jak na grzebieniu

I skrzypią z nim staruchy domy

I wrony lecą niska smuga

A wzrok wciąż milczy, nieruchomy,

Cos wypatruje i cos bada,

Stoi przy oknie długo, długo,

Od września aż do listopada.



Czemu on z liśćmi nie chce śniedzieć,

Za czym on bladzi, co chce wiedzieć?



Ze zadumało się, pojesienniało,

Nikogo nie zadziwiło

I odleciało?