Wszystko wam oddam tylko nie te trawy 

Łąk pokoszonych i cień pod modrzewiem. 

Szuwarem pachną zamulone stawy 

I coś gadają. Co takiego? Nie wiem. 

Cały dzień chodzę, przysiadam w tym cieniu 

I to, co widzę, powtarzam bez związku: 

Piasek, zielone kamyki w strumieniu, 

Łąki i stawy - i znów od początku. 



Dopiero nocą, gdy idziemy skrajem 

Rzęs ponadwodnych w blady księżyc z wosku 

Zgaduję nagle, że idę mym krajem 

I trawy pachną i więdną po polsku.


Wiosna tanagra

Tyle lat, tyle wieków

To samo powtarza:

Bez końca

Tańczy.



Nie widzi, nie wie,

Że wszystko się wykruszyło,

Wszystko się wyludniło,

Cały świat -

Jej wystarczy

Kwiat pomarańczy.



Nie wie nic,

Nikogo się nie boi,

Żadnej Kassandry

Ani stu innych wróżek:

Zapach jej zmysły pomieszał,

Rozum odebrał,

Kwiat ją urzekł.



Złotoróżowe owoce

Kołysze między kwiatami

Na jednym i tym samym drzewie:

Gdzie to wszystko się dzieje,

Na jakim jesteśmy świecie,

Co to za wielkie szczęście,

Które o sobie nic nie wie.